M A N İ L E R
Mani demeğe geldim
Kaymak yemeğe geldim
Meramım kaymak değil
Seni görmeğe geldim |
| |
|
Sabahın er ezeni
Sesle mektup yazani
Ele gönlüm arzular
Gurbet elde gezeni |
| |
|
Gınayi getir ana
Barmağın batır ana
Bu gece misafirem
Goynunda yatır ana |
| |
|
Gel benim ağa babam
Sallan in bağa babam
Eller kızın götürir
Mendil al ağla babam |
| |
|
Gel benim has gardaşım
Başında fes gardaşım
Bacın eller götürir
Kapıyı bas gardaşım |
| |
|
Sür harmanı düz olsun
Dağlarda sür iz olsun
Doksan dokuz yaram var
Birde sen vur yüz olsun |
|
|
M A N İ L E R
Dağda payton yürümez
Kıştır karlar erimez
Yürüğimde dert çoktur
Perdelidir görünmez |
| |
|
Mor koyun kuzusuna
Can kaynar bazısına
Ne diyim ne ağliyim
Annımın yazısına |
| |
|
Göger bostanım göger
Su gelir bendi döger
küçükten yetim kaldım
Her gelen beni döger |
| |
|
Dağları dağlasınlar
Koy verin ağlasınlar
Benim dertli göynüme
Balami bağlasınlar |
| |
|
Maniyi baştan söyle
Kiprikten kaştan söyle
Ben acımdan ölirem
Ekmekten aştan söyle |
| |
|
Maniden mestin oğlan
Küçükten dostum oğlan,
Duydumki evlenmişsin
Ben senden küstüm oğlan |
|
|
A T A S Ö Z L E R İ
*Rüzgar eken fırtına biçer.
*Ağaçtan maşa, aptaldan paşa olmaz
*Allah dağına göre karını verir
*Davulun sesi uzaktan hoş gelir |
| |
|
*Çok bilen çok yanılır
*Dost kara günde belli olur
*El elin eşeğini türkü çağırarak arar
*Fakirin tavuğu tek tek yumurtlar. |
| |
|
*Garip kuşun yuvasını Allah yapar
*Kurt ihtiyarlayınca köpeklerin maskarası olur
*Genliğinde taş taşı, ihtiyarlıkta ye aşı
*Isıracak it dişini göstermez |
|
|
| |
|
